 Zbiornik
Paprocany ma powierzchnię 138 hektarów, długość ok. 2 km, szerokość
w najszerszym miejscu ok. 0,5 km.
Rybostan zbiornika jest bogaty, stanowią go głównie
karpie, ale jest sporo szczupaka, lina, amura, karasi
(zarówno złocistych, jak i srebrzystych). Są dorodne
płocie, okonie i sumy. Występują także: leszcz, wzdręga,
kiełb, jazgarz i piskorze, a nawet - dzięki intensywnym
zarybieniom - boleń.
Wędkowanie na jeziorze nie jest łatwe, choć 8-kilogramowe
szczupaki, 10-kilograrnowe karpie i amury czy 30-centymetrowe
okonie i płotki bądź karasie, nie są tu rzadkością.
Zbiornik jest płytki (średnia głębokość 1,6 m), co
wędkowania nie ułatwia.
 Paprocany, to kiedyś typowo szczupakowo-linowy zbiornik,
który po ponownym otwarciu po remoncie (w 1990 roku),
stracił niestety bardzo ważny walor w postaci zniszczenia
szerokiego pasa trzcin i oczeretów w zachodniej jego
części. Pas ten był naturalnym tarliskiem i swego rodzaju
matecznikiem. Dziś wodna roślinność naczyniowa znajduje
się jedynie bezpośrednio w cofce i dopływie zbiornika
i to miejsce musi być szczególnie chronione, ponieważ
jest "wylęgarnią" paprocańskich ryb. Pogłowie
szczupaka w zbiorniku jest stabilne głównie dzięki
stosunkowo dużym zarybieniom. Dość powiedzieć, że tylko
w 1999 roku odłowiono tu prawie 1600 kg "lucjuszów" o
średniej masie 1,5 kg. Co roku na Paprocanach łowione
są metrowe szczupaki, a w ostatnich latach największy tu
złowiony miał 120 cm i 14,55 kg wagi.
 Maj to tradycyjnie okres dużej presji na szczupacze
trofea. Paprocany to zbiornik płytki, o stosunkowo
mało urozmaiconym dnie, tak, że ze szczupakiem możemy
spotkać się tu dosłownie wszędzie, ale oczywiście jakiekolwiek
podwodne przeszkody, rowy czy stare koryto Gostynki,
to miejsca pewniaki. Szczupak w Paprocanach ma mnóstwo
pokarmu, stąd szybko rośnie, ale i jest trudniejszy
do złowienia. Majowe brania szczupaka zależą tu od
okresu szczupaczych godów (czym tarło wcześniejsze,
tym lepiej), ale przede wszystkim od tarła płoci. Okres
tarła płoci zwiększa szansę złowienia dużego szczupaka
w okolicach brzegów, po których przemieszczają się
duże stada tej wszędobylskiej ryby. Najlepszą porą
dnia brań szczupaka są godziny późno popołudniowe do
zmroku i przedpołudnie (między godziną 8 a 11).
Żywiec, to powszechnie stosowana metoda połowu i opisywać
jej nie trzeba. Spinningistom polecamy lekkie błystki
wahadłowe z 1 mm blachy typu alga 1-3, niewielkie gumy
w jasnych kolorach i wielkie (kilkunastocentymetrowe)
łamane woblery, fantazyjnie malowane. Te ostatnie wymagają
wolnego nieregularnego prowadzenia i łowienia z łodzi.
 Na Paprocanach wędkować można jedynie z łodzi PZW (zakaz
wędkowania z łodzi prywatnych), które można wypożyczać
na przystani koła PZW Tychy. Wędkowanie z łodzi znakomicie
poprawia nie tylko efekty łowienia, ale i jego komfort,
dając możliwość odpoczynku w ciszy i spenetrowania
dużego areału wody od koryta Gostynki vis a vis Rybaczówki,
poprzez okolice wyspy przy brzegu południowym aż po
zachodnią część przy obojowanym użytku ekologicznym.
"Brzegowcom" polecamy południowy brzeg jeziora,
od przystani żeglarskich do zameczku w Promnicach,
wał główny (niestety silnie oblegany) oraz okolice
cypla za "betonową zatoką" na brzegu północnym.
 Jezioro Paprocańskie, mimo
dużej presji wypoczywających nad wodą mieszkańców okolicznych
miast, jak również - po rekultywacji - znacznego zmniejszenia się pasa
trzcin i oczeretów, zadziwia bogactwem fauny i flory,
głównie dzięki resztkom Puszczy Pszczyńskiej rozciągających
się wokół jeziora. Oprócz mewy śmieszki, kaczek (krakwa,
krzyżówka, czernica, głowienka) gnieżdżą się tu łabędzie
nieme, czaple siwe. Oprócz perkoza dwuczubego, perkozka,
łyski czy kurki wodnej, można spotkać takie ptasie
rzadkości, jak: bąka, bączka, ślepowrona, błotniaka
stawowego, rybitwę czarną, bekasa kszyka, kureczkę
zielonkę, zimorodka, a nawet orła rybołowa. W sumie
na zbiorniku, w okolicznych lasach i na łąkach występuje
około 160 gatunków ptaków. Paprocany to także bogactwo
roślin wodnych - w zachodniej części zbiornika zaczynają
pojawiać się: grążel żółty, grzybień biały czy kosaciec
żółty. Do zbiornika powróciła po prawie 20 latach
kotewka orzech wodny. Do walorów przyrodniczych Paprocan
zaliczają się także liczne płazy i rzadsze gady oraz
bogaty świat owadów i ssaków.
|